खाली प्रतिज्ञाको गाउँ
खाली प्रतिज्ञाको गाउँ सुर्खेतको एउटा सानो गाउँ, जहाँ राम दाइको जीवन वर्षभरि खेतबारीमा बित्छ। जब चुनाव आउँछ, गाउँमा अचानक रौनक छाउँछ। रंगीन झण्डाहरू, ठूला-ठूला गाडीहरू र लाउडस्पिकरको चर्को आवाजले राजनीतिको महिना सुरु भएको जनाउ दिन्छ। राम दाइलाई थाहा छ, यो रौनक केही दिनको हो, र यो रौनकको पछाडि लुकेको एउटै सत्य—'मासु भात र पेट्रोल' को आशा। यसपालि पनि त्यही भयो। राम दाइलाई एक पार्टीको र्यालीमा जानको लागि बोलाइयो। वाचा गरियो—सहभागी हुने हरेकलाई २५ लिटर पेट्रोलमा छुटको कुपन र दिउँसो भव्य भोज। राम दाइले आफ्नी श्रीमतीलाई हेरे, जो महँगीले गर्दा मासु किन्न नसकेको गुनासो गर्दै थिइन्। उनको मनमा आयो, "लौ, एक दिनको भोज र केही रुपैयाँको बचत त भइहाल्छ नि।" उनी र्यालीमा गए। भव्य मञ्च थियो, नेताहरू सुरक्षाकर्मीको बाक्लो घेराभित्र हात हल्लाइरहेका थिए। नेताजीले देशलाई स्वर्ग बनाउने लामो-लामो भाषण गरे। राम दाइले ताली पिटे। ताली सकियो, नेताजी हेलिकप्टर चढेर फर्किए, र राम दाइले आफ्नो भागको स्वादिष्ट मासु भात खाएर र पेट्रोल कुपन लिएर घर फर्के। उनलाई लाग्यो—आज मैले आफ्नो भोटको मोल पाइसके...